Vijf decennia kamermuziek in Aduard

Begin jaren zeventig zag het er naar uit, dat het dorp Aduard, gelegen onder de rook van Groningen, een flinke groeispurt zou inzetten als forensendorp. Voor die nieuwe inwoners zou natuurlijk ook “vertier” moeten zijn.

Dit gegeven én de aanwezigheid van een monumentaal kloostergebouw uit het begin van de 13^e eeuw inspireerden de toenmalige burgemeester Goeman Borgesius om het initiatief te nemen voor een serie kamermuziekconcerten in het Abdijgebouw, de voormalige ziekenzaal van het grote Cisterciënzer klooster. Deze ambiance én de voortreffelijke akoestiek zijn twee belangrijke componenten voor het succes van de Aduarder Abdijconcerten. Na enkele concerten in 1962 , die zeer succes vol waren, werd voorzichtig een serie opgezet. Goeman Borgesius organiseerde alles zelf en wist familie en kennissen organisatorisch en logistiek aan het werk te zetten. Zelf droeg hij financieel bij.

Na zijn vertrek , eind jaren zeventig, kwam de serie stil te liggen, maar dank zij enkele enthousiaste jonge inwoners van het dorp werd in het seizoen 1980-1981 een doorstart gemaakt, die tot op dit moment heeft geleid tot ononderbroken continuïteit.

Het succes van de Aduarder Abdijconcerten is, naast de bovengenoemde factoren, te danken aan de zeer betrokken bestuursleden door de jaren heen, het programmatische beleid en de sfeervolle laagdrempeligheid.

Het programmatische beleid rust op twee pijlers: kwaliteit en diversiteit. Ook bleek er een fijne neus te zijn voor aankomend jong talent. Gedurende al die jaren deden zeer veel musici van naam Aduard aan, en sommigen meermalen. Een kleine greep: Emmy Verhey, Janine Jansen, Johannette Zomer, het Mattangi kwartet, Lao van Doeselaar/Wyneke Jordans, Utrecht String Quartet , The Gents, La Primavera, Nederlands Blazersensemble, Osiris Trio, Lavinia Meijer, Hexagon Ensemble.

Wat de diversiteit betreft, worden het laatste decennium ook wereld-of volksmuziek geprogrammeerd, zoals b.v. het Gypsy Swing Trio, Klezmer & Co. Ook het raakvlak tussen muziek en theater wordt verkend, zoals b.v. “l Histoire du Soldat”. Vast punt is het kerstconcert, dat wordt verzorgd door steeds wisselende grotere of kleinere ensembles.

Dit alles resulteert in een hoogwaardig aanbod en steeds meer diversiteit in de bezoekersgroep. De “harde kern” bestaat uit het gezelschap van abonnementshouders, die één van de zes concerten gratis kunnen bijwonen. Daarnaast is er een relatief groot aantal vaste bezoekers.
Bij de bijzondere concerten (zie boven) begroeten we een flink aantal “onbekende” bezoekers, die op het specifieke genre of op klinkende namen afkomen.

Het laatste concert van het seizoen is het traditionele kinderconcert, waar ouders en kinderen voor dezelfde lage prijs naar binnen mogen. Ondanks het grote succes (dit jaar 150 bezoekers bij “Meneer Zwoei “van “Brisk” ) is het financieel niet meer haalbaar, nu ook de specifieke overheidssubsidie voor deze concerten wegvalt.

In de jaren 80 en 90 was er ruime overheidssubsidie van provincie en gemeente, maar anno 2010-2011 is daar weinig of niets meer van over. Wij hebben dan ook de toegangsprijs gedurende de laatste jaren fors naar boven moeten bijstellen. Op termijn zou dat een daling van het bezoekersaantal (momenteel gemiddeld 140)   ten gevolge kunnen hebben.

Vooralsnog blijven wij trouw aan onze uitgangspunten:
diversiteit en kwaliteit.